ชื่อผู้ใช้
รหัสผ่าน
สมัครสมาชิก |  ลืมรหัสผ่าน
หน้าหลัก
ประวัติวัด
ทำเนียบเจ้าอาวาส
ประวัติเจ้าอาวาส
กฏระเบียบของวัด
ประวัติหมู่บ้าน
วัดในเขตอำเภอบ้านด่าน
ประมวลภาพกิจกรรม
ธรรมะออนไลน์
นิทานธรรมะ
ภาพพุทธประวัติ
กำลังใจชีวิต
วาทศิลป์
บทแหล่
เทศนาวาไรตี้
ดาวน์โหลด
ภาพอสุภะ
ร้อยรส บทกลอน
คลิปวีดีโอทั่วไป
กระดานสนทนา
ติดต่อเรา

ออนไลน์ 10คน
ผู้ชมวันนี้537คน
ผู้ชมเมื่อวาน975คน
ผู้ชมเดือนนี้23751คน
ผู้ชมเดือนก่อน33304คน
ผู้ชมทั้งสิ้น1045996คน


   บทแหล่
บทปลงสังขาร

บทปลงสังขาร  

สังขารร่างกาย              ต้องตายเป็นผี           อยู่ในโลกนี้           ไม่มีแก่นสาร

ทรัพย์สินเงินทอง        เป็นของสาธารณ์      ไม่ใช่ของท่าน        ลูกหลานต้องลา

อย่ามัวประมาท          โอกาสยังมี                 อย่าหลงโลกีย์        จะมีปัญหา

โลกนี้แท้จริง               เป็นสิ่งมายา              เป็นสิ่งลวงตา         ใช่ว่าจีรัง

สังขารร่างกาย             อยู่ไม่กี่ปี                   ก็ตายเป็นผี             ไม่มีความหวัง

เกิดแก่เจ็บตาย             ร่างกายผุพัง              ทุกวันเดินทาง        สู่ยังกองฟอน

จะห้ามไม่ฟัง                จะรั้งไม่หยุด            เป็นสิ่งสมมติ         ตามพุทธะสั่งสอน

อำนาจใดใด                  อย่าไปวิงวอน         ให้ช่วยเราตอน       ที่นอนสิ้นใจ

ยามตายเป็นผี                จากหนีลูกหลาน      เขาหามจากบ้าน    สู่เชิงตะกอน

บางทีเขาฝัง                   ที่ยังป่าช้า                 เป็นเหยื่อหมูหมา   นกกาและหนอน

เปื่อยเน่าผุพอง              พี่น้องอาวรณ์            เป็นสิ่งแน่นอน       เมื่อนอนหลับตา

เจ้ามาตัวเปล่า                จะเอาอะไร               เอาไปไม่ได้            หรอกท่านเจ้าข้า

ต้องไปตัวเปล่า              อย่างเจ้ามาเกิด          อย่าหลงบูชา           ยึดว่าของเรา

เมื่อวันตายจาก               เงินมากแค่ไหน       ใช้ซื้อเจ้าได้            ไม่ใช่ของเจ้า

ทรัพย์สินเงินทอง           เป็นของชั่วคราว         ตายแล้วก็เปล่า       ของเขาต้องคืน

ขอยืมโลกใช้                  อย่าไปโสภา               ว่าเป็นของเจ้า         เจ้าอย่าขัดขืน

ที่ดินหลายแปลง            ต้องแบ่งเวนคืน           สุดจะขัดขืน           ต้องฝืนอาลัย

ต้องเฝ้าป่าช้า                  อย่างน่าสงสาร            ในถิ่นกันดาร         ลูกหลานหนีหาย

อยู่ในป่ารก                     กับนกหมาใน              ที่ร้องก้องไพร       อยู่ในดวงดอน

เมื่อยามดึกดื่น                 ก็ตื่นขึ้นมา                   เหลียวซ้ายแลขวา  ช่างน่าสังหรณ์

เห็นแต่นกเค้า                 จับเจ่าบนคอน              นกแสกพังพอน    ต่างจรหากิน

มองไม่เห็นใคร               อยู่ในป่าช้า                  เห็นแต่หมูหมา      ช่างน่าถวิล

กระดูกของของตน         หักหล่นบนดิน            ถูกหมาแย่งกิน       อย่างสิ้นอาลัย

กายนี้ไร้ค่า                     อย่างน่าสมเพช             ดูแล้วสังเวช           ทุเรศไม่หาย

หลงรักหลงชัง               เหนี่ยวรั้งกันไป            ล้วนแต่เหลวไหล    อยู่ในมายา

สังขารร่างกาย               ไม่ใช่ตัวตน                  เกิดมาเป็นคน          ไม่พ้นโดนหาม

ต้องนอนเปลือยกาย       ให้ไฟลุกลาม              เมื่อเจ้าโดนหาม       สู่เชิงตะกอน

ตอนมีชีวิต                      ต่างคิดยึดมั่น              ของแกของฉัน        พากันเดือนร้อน

โลโมห์โทโส                 หลายชั้นหลายตอน    ไม่ฟังคำสอน           ของพระศาสดา

ยามตายเป็นผี                 ไม่มีที่พึ่ง                     เงินสักสลึง              อย่าพึงถามหา                    

ไม่ตามติดตน                 ที่ขนหามา                   ก็ต้องไร้ค่า              เวลาสิ้นใจ

แบมือให้เขา                   รู้กันทั่วไป                  เพราว่าทั้งหมวด     เอาไปไม่ได้

ช่วยเป็นพยาน                เท่าที่เกิดมา                 มันเป็นมายา           อย่างน่าสงสาร

มาทำกุศล                      หนีพ้นกันดาร             ไปสู่นิพพาน           ทั่วกันแหละดี

สละกิเลส                       เป็นเหตุให้ทุกข์          เป็นทางที่ถูก           ตามพระองค์ชี้

วัฏฏะสงสาร                  พอกันเสียที                เรื่องโลกโลกีย์         เท่าที่หลงมา

รีบเดินทางที่                   หลีกหนีจากทุกข์       เป็นทางที่ถูก           พบสุขสดใส

เป็นนิพพานัง                 ปรมังปัจจัย                ทาศีลภาวนา            ตลอดไปเถิดเอย.

 

 

                

 

 

 

 

 

วันที่ : 29 พ.ย. 2554,16:52   เข้าชม 1578 ครั้ง
โพสโดย : rueng

แสดงความคิดเห็น
ข้อความ
รูปภาพ เฉพาะไฟล์ .jpg หรือ .gif เท่านั้น ขนาดไฟล์ควรไม่เกิน 200 kb.
Emotion ใช้เมาส์ลากที่รูป Emotion ใส่ในช่องข้อความ


เฉพาะสมาชิกเท่านั้น !

Copyright @ 2011 วัดบ้านตะโคง
ตำบลบ้านด่าน อำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์ 31000
โทรศัพท์ 089-4849570 e-mail : ru-e@windowslive .com