ชื่อผู้ใช้
รหัสผ่าน
สมัครสมาชิก |  ลืมรหัสผ่าน
หน้าหลัก
ประวัติวัด
ทำเนียบเจ้าอาวาส
ประวัติเจ้าอาวาส
กฏระเบียบของวัด
ประวัติหมู่บ้าน
วัดในเขตอำเภอบ้านด่าน
ประมวลภาพกิจกรรม
ธรรมะออนไลน์
นิทานธรรมะ
ภาพพุทธประวัติ
กำลังใจชีวิต
วาทศิลป์
บทแหล่
เทศนาวาไรตี้
ดาวน์โหลด
ภาพอสุภะ
ร้อยรส บทกลอน
คลิปวีดีโอทั่วไป
กระดานสนทนา
ติดต่อเรา

ออนไลน์ 13คน
ผู้ชมวันนี้609คน
ผู้ชมเมื่อวาน773คน
ผู้ชมเดือนนี้24938คน
ผู้ชมเดือนก่อน48390คน
ผู้ชมทั้งสิ้น953575คน


   บทแหล่
แหล่โคราช

59-
แหล่โคราช

เหมือนแกงชิมชมช้อนต้มน้ำร้อยชงชา อย่ามัวชัก มัวช้า เดี๋ยวจะชั่วชมเชยไม่เคยชมชก เหมือนอย่างเรือนที่เขายก ชมชาญเอย...ถ้าช้าหนักก็มักล้ม เร็วปานลมยังดุงาม เหมือนอุ้มช้างไปล้างน้ำปลายงายังดูงอน เกิดว่าใครกะไหนมันรู้ มันโจมจู๋ไปขอก่อนถ้าพลาดมาแล้ว ข้ากะแกต้องแตกคอ...กัน

(ชูชก)                         เอยไม่ไปคิดไปกะจะนี้ พี่ขอลาเอย ...น้องไปก่อนแม่สาวงามนำสมัย จงจำคำไว เน้อมิงสมร แต่ร่มเก่ายังไปกลางนี่นี้พี่จะเดินทางไปไกล น้องอย่าไว้ใจทางนะอย่างวางใจคน ยามหลับตาไกลต้น ฉันไม่วางใจใคร อย่าไว้ใจใคร เหมือนอย่างมือที่เขาฝน เขาใจขม ไม่ใช่ผัวเสียเมียโง่ไม่ใช่ผัวเสียเมียโง่ น้องดำ ...ไม่ใช่ผัวเสียเมียโง่ ยามผิดประตู ให้เมียงับอย่าให้ใครที่ไหนมาจับบ่อนรอยงัวของเมียงาม ถ้าหนุ่มไหน มันรายดูให้เมียปิดประตู ยามค่ำ ๆ เจ็บเหยี่ยวเจ็บขี่ก็ขี่ ใส่ครัวเน้อตา...คม เอยถึงว่าจะมีใครที่ไหนมาคุยน้อง อย่าได้มาคุยเอย......(น้องดาเอย) มาเขียจะเกิดเรื่องภัยร้าย น้องอย่าไปคบผู้ชาย พายเรือไปแล้วไม่ไปลับเดี่ยวพี่จะกลับมาคืน พอสั่งเมียแล้วคะม่าหางตาก็ขมิน เฒ่าชูชก อกกะเต้น ปานเสียนาราคาหมื่น นาราคาหมื่น ยืนละอืน สั่งเมียแล้วใจ ขะเมิน พี่ตักน้ำจนเต็ม ขนม อย่าให้มีคน

 

-58-

เมียจ๋า แต่เงินยังหาให้เมียจ่าย พี่รักเธอเอาแท้ ๆ รักพ่อแม่นี้ก็ไม่ปานเอย.....เฮ้ย นะว่านี้ก็ไม่ปานเลยแกล้งพูดกับเมีย ทำหน้าเสียกะมิกซ์ กะโมด อีแค่เขาวงกต จักจี ไกลอะไรกะมัน ไกลอะไรกะมัน เลยยืนตกกะเมิน เลยไม่พูดเอยกะเมิน และกาอาเมย พี่มารักน้องเกิน...ถึงห่างเหินน้องไกลเดี๋ยววันพรุ่งนี้พี่จะไป ให้เตรียมของเถอะน้องแก้ว...แถวเขาวงกตนี้มันไม่ไกล ด๊อก พี่เคยไป..หนอมาแล้ว เดี่ยวได้กัณหา ชาลี แล้วพี่จะลอยกลับมา....เลย

(อมิตดา)        ก็พอได้ยินคำผัวทูนหัวว่าจะไปจิตใจก็จะหมาย....ดอกหน่าพี่ชูชกเอย...จะปองแล้วเตรียมหวานเตรียมยาวว่า  เตรียมข้าว เตรียมของ ข้าวตอกขั้ว ถั่วตัดใส่ถุงมัดก่อนจะไป ทั่งถั่วงากะยาสาต ก็เตรียมยัดใส่ ย้ามทั้งฝอยทอง ของทำ ก็ใส่น้อยใส่ใหญ่ ใส่ทุกข์ใส่ยาก มิใช่ว่าใส่ชักใส่ยืงเอย...จะได้จับมารับประทาน พอประทะพอประทั่งใต้ ถ้าดมเมื่อไร ก็เหม็นตุ ตุ ถ้าเปิดกลางบ้านแมงวันก็ตอม หอมตึง...ตึง

(อมิตดา)        ว่าข้าวของฉันก็จัดเอาไว้แล้ว ทั่งมันเทศ มันแก้ว เอย...ฉันเอาลงไว้ล่าง  (เอาไว้ตรงนี้เด้อพี่เอย) ให้เดินท้องเดินถีบ ให้แกรับเดินทาง อย่าเสียเวลาชักช้า หลาย ให้แกไปไว ๆ เลย

 

 

 

-1-

(ปุโลหิต)     ว่าคือมีเรื่องเรียนร้อง อยากกล่าวสนอง  พระโอตรเกี่ยว พระราชโอรส ดอกน่า  พระองค์เอยว่าของพระองค์ เอง 

มาใส่เรือออกหนีท่าเหมือนไถ่นาออกหนีทุ้งไม่เคร่งครัด ราชกิจให้พาอิดพาอ่อน พระองค์ท่านอย่าพานแต่โกรธ  องค์โอรสไม่เหมือนตะกี้ มาทำผิดประเพณีของโบราณการแต่ก่อน  โบราณการแต่ก่อน  ไม่กล่าววอนพูดแต่เกินกระหม่อมไม่ทูตทำแต่เขินน่า 

แต่เก้อ, เห็นราษฏรเขาไม่ดากระหม่อมจะว่า  ก็ไม่ได้จะเสียชื่อกรุงสนชัย  พระเวสันดรทรงทำไม่ดี  ทรงชี้แนะดีหน่อยหรือเห็นลูกน้อย  พระองค์ดีหนี  ไม่แก้ไม่ไข่ต่อไปข้างหน้าระวัง  ไห้ดีเน้อ (คือมีเรื่องกราบทูล)

(พระบิดา)   โอ..ไม่งายแหล่  เออไม่งายแลนทหารมาพูดเล่นๆ ดอกน่างามเอย  มันไม่มักง่ายเลย ผมแหวกง่ายหวี ลูกมันทำไม่ดีอย่างไงเหวย  มันทำ  มันทำ  ทำผิดจิตโบราณมันผิดกันอย่างไงเหล่า  พูดให้ด่วนให้คือ  พูดให้ควรให้คือ  อาศัยอือ  อาศัยอึง ไม่รู้ข้อ  พอมาถึงก็ใส่เอาใส่เอาเอาใส่เอาใส่ผิดใสอำ  เหมือนเขาทดน้ำ อาศัยอือ,ไม่รู้จักเหล่าไม่จักบอก เหมือนน้ำไหลออกมาจากบัว  หรือว่าไม่กลัวมีหัว ว่าจะพลุด  หลุดจากบ่า เขาหยิบหนวมดีเหน่า  ก็ลองกล่าวก็กล่าวให้ดีหน่าเรื่องนิดหน่อยค่อยๆ  แน๊บ

แหนบระวังให้ดี...เน้อ                                           

-2-

 (ปุโลหิต)    คือกระหม่อนทูตคำก็ยังไม่ทันให้ขาดพระองค์ก็อย่าพึ่งให้ขัดดอกน่า  พระองค์น่าเอย  เดี๋ยวนี้ให้เคือง สาเหตุก็ของคู่มูลคู่มัง ก็คือว่า  ช้างคู่บ้านคู่เมืองมีพราหมณ์จันทานว่ามันมาขอ  ทำไมหนอยังให้เขาจะเอาสำลีต่างด้าย  เอาแสงใต้ต่างเดือน ช้างแก้วแพววิเชียร  ยังทานได้ให้ต่างดาวได้ให้ต่างดาว  แต่ละคนก็ต่างก้าว  ต่างเดิน  เป็นช้างที่เลิศครบโฉลก  ไม่น่ายกให้เขาไปเลย  ทรงทานให้มันไปเฉย ๆ เชาขึ้นหลังเอาไปแล้ว  กระหม่อมเห็นร่าง  ก็ช่างกายมาทานได้  ทั่งช้างแก้วเหมือนทบ  หม้อข้าวที่เราเคยกินมันน่าชังเกิน..

(พระบิด)  โอแกงเคยชิม  ดอกน่า ทานช้อน  รู้ว่าเวชสันดรดอกน่างามเอย ดอกเน้อทานช้าง  เชิงตกกะม่าสันละล่าง ละหลังอารมณ์ท่านชุนดอกเน้อท่านเชียว  เชิงเดือดดานเต็มประดา  เชิงเดือดดานเต็มประดา  ทำหน้าประดักประเดิด  เรื่องจะเกิดมันต้องเกิด ต้องคุยกับดรสักประเดี๋ยว  ดรสักประเดี๋ยว  ซุนเชียวเต็มประดัง  เหมือนเขมรเรียกละมัง  ยังประอาเด้ย เชิงขะไข่ก็ไม่ไข่ ตัดไม่ได้ไข่ไม่ขาด  ลูกระยำ  ทำอุบาต  จะคุมฆ่าก็ดูไม่ขือ  เลยกู้ก้องร้องถาม ทหารจะให้เราทำอย่างไรหึ  จะให้ประหาร  ฟันแทงกับหอกลองบอกเป็นไรเห้ย

 

-57-

ใส่ไล่ไอ้เฒ่าให้ไปจนเขาวงกต ว่าเองแม่ยัวก้อยใจเขาฝันไว้เป็นรอยยาง พี่มากะระยะทาง อย่างน้อย ๆ ก็ร้อยโยชน์ น้อย ๆ ก็ร้อยโยชน์ ถ้าพี่ไปเขาวงกต กลัวมีรอยยิ้ม เอย รอยยาเยิ้ย แม่ดินสอเขียนขึ้นคิ้ว พี่กลัวตะคิว จะขึ้นขา จะเอากำลังวังชาที่ไหนแม่คุณไปขึ้นเขา ขนาดเวลานอนใต้หล่อน พอปันเป็ดนอน อยู่ใต้เล้า ทำได้สองที่แล้วพี่ก็หอบหมอนตาย...เลย

(อมิตดา)  ว่าจริงแหนงละเน้อจริงหน่าย ตกลงแกจะไม่ไปจริง ๆนี้ แค่เดินไปตามลำชลา ไปขอกัณหา ชาลี มาเป็นทาสรับใช้ก็กลัวตายจริง ๆหนอ....หนังสือเขียนยังตะคัดไอ้ขี้คลาดตาขาว มึงอย่านั่งข้าวเราเดี๋ยวจะโดนสนตะของ อย่ามาง้อนอนกะข้า เดี๋ยวจะโดนบาทา...จนตาเขียว อีกทั้งนากุก็จะไม่ไถ งานอะไรกุจะไม่ทำ จะเดินเที่ยวเล่นมันวันละค่ำ บ้านเรือนไม่เช็ดไม่ถู จะนุ่งกระโปรงนั้น ๆ เดินผ่านบ้านให้คนดู ทาปากแดง ๆ เดินแก่งกระดองให้มึงร้อยอยู่คน.....เดียว

(ชูชก)               อย...ไม่คิดหมายลุ่งว่าเอยหมายปาก ก็ใครเล่าที่เขาว่าดอกหนาดอกอมิตดาเอย...ว่าพี่จะไม่ไป อย่าเสียใจเลย

 

 

 

 

-56-

เอกก้อองค์น้ำในโอ่ง  เขาก็อาบ รือจิงหัยกราบเจ้าสามที่ พี่ก็เอา (ไม่ให้พ่อเฒ่ากราบก็เอา แล้วน้องเอย อย่าไปเลย อย่าหนี้เขาไปเลย) ให้เฒ่ากราบสามที่พี่ก็เอา ก็อัดก็อันแต่ว่าหูเอยของฉันกันก็ ไอ้แนวคนเฒ่าได้เมียสาว เอยเห็นเมียเศร้า นอเมียโศก หน้าเวทนาตาชูชก เลยก้มคำนับกราบเมีย ซัมบ่อบอกโอย คะโน๋ย คะมม ว่ากราบกลมจนหัวขะม่ำ พี่ขอเป็นขี้ข้าสามีจนตายคามือ

(อมิตดา)                    ว่าไม่มาร้อนหรือว่ามาหนาว เลยเรียกหาว่าตาเฒ่า (นาเฒ่า) ดอกหน่าตาเฒ่าชูชกเอย....มาแกเข้ามานี้ อยากได้ทาสมาอยู่ ชูชะลอแกต้องไปขอกัณหา ชาลี ที่อยู่ในเขาวงกต ตามกำหนดมานาน เกิดเป็นไทยตายเป็นไทย ไม่เป็นภัยเป็นท้อ ถ้าตาเฒ่า เข้าไปขอคงยกให้ไปเป็นทาน ให้ไปเป็นทาน ใจของท่านไม่เป็นโทษ คุยกันไม่เป็นอด เป็นทดเอย... เขาขึ้นชื่อลือกระช่อนว่าเวชสันดรนี้ใจเด็ด อยู่เขาวงนะองค์พระเวชถ้ำน้ำใสใจดี คนเขาไปขอท่านข่าย ต้องจับควยให้ท่านขี่ เร็ว ๆ เข้าไอ้เฒ่าไปขอเดี๋ยวจะไม่ทัน ...คน (แกต้องไปขอ กัณหา  ชาลี)

(ชูชก)  แม่แหวนวงเก่า ว่าเอยใส่ก้อยก็ยังมีวงน้อยเอย...วงกลาง น้องคิดอ่านประการใด น้องจะให้พี่เดินทาง มาผลัก

 

 

 

-3-

 (ปุโลหิต)    คือกระหม่อมจะบังอาจกล่าวขัดพระองค์ไอ่ถึงอย่างไงก็เห็นใจหดอกหนาพระองค์เอย ดอกนี้พระองค์เอง เวสสันดรทำไม่ดีประชาชีเขาเพ็งเล็ง  ต้องเนรเทศ  พระเวสออกสมควรอยู่ดอกพระองค์เอย  ว่าไม่ได้ล้อไม่ได้ลวงดักหลวงยังได้หลด  มีอะไรก็ให้เขาหมดจะเลี้ยงไว้ไม่ได้เลย ไว้ไม่ได้เลย  เสือยังเคยได้ลาย  เหมือนอย่างเขาฟันไม้ไผ่  ยังได้ลำ  ชอบทานข้าวป่นทานข้าวปี้จะไล่หนีให้เข้าป่า  จงเนรเทศ พระเวชบุตตราจะไปไหนก็ให้เขาไป  คืนอยู่พาราก็กาลีจะตายเป็นผีก็ให้ไปตายความผิดติดตัวไปไหนไม่ต้องให้คนไปตาม

(พระบิดา)   โอพระกาดน้อยดอกเน้ออยู่นานเว้ย ทหาร  ทหาร  เอย  ใครละนั่งอยู่นั้น  จงรีบไปด่วนดอกเน้อไปพลัน  แจงเหตุไปบอกเวชสันดร  อย่ามัวแต่หลับนอน หรืออยู่ไหน  ไม่ทำไปทำมา  ไม่ทำไปทำมาเหมือนวิวปลาทำเมืองให้ลีกหลี้  หนีเมือง  จะหน้ามึนให้อยู่ทำไม  มึนอยู่ทำไมทำไปทำมา  อย่านั่งหน้าตา  ทำเม้อ  ให้ทหารถือสารด่า  แล้วว่าสารใดพวกชาวเมืองเขา เคืองหลาย  ต้องดันสันดาน  เจ้าเวชสันดร  อย่าให้อยู่น่า น่ะเมืองนี้จงรีบหนีจากเมืองนอนอย่าให้พบหน้าปะอีกเน้อให้ ร้อนเมือง...เน้อ

 

 

-4-

 (ทหาร)       โอ….องค์ทัมละเน้อ  องค์ทม  เก็บดอกลันทมเอย  ให้พระองค์ทัด  ข้าแต่ผ่าละอองธุลีพระบาท  กระผมมีเรื่องวุ้นมาทราบทูล  พระองค์ท่าน  ไม่ไว้สัตย์ไว้ซื่อไว้ชื่อไว้เสียง  ว่าแล้วนักการเมืองก็มอบกายถวายสาร กายถวายสาร  ไว้วันไว้ชุนมิใช่ว่าถวายมึน  ถวายเซ้อ,  ไม่เจ้าแก่เจ้าไข่  เพื่อไม่ให้เจ้าเคือง  เป็นสารมาจากในเมือง  ถวายบังคมพระเจ้าข้า  ถวายสารด้วยมือทั้ง  สอง ไม้กล้าจะมองดูหน้า เนื้อความมีอยู่ที่ไหนนั้น  ทรงอ่านดูเน้อ

                                                          (ผู้บรรยาย   พูด)

(พระเวชสันดร)   เราอ่านดูนั้นก็รู้ดอกเรื่องในสาร  เราไม่ให้นายซ่านดอกน่างามเอยนายเซ็ง  ไม่พอเข้าพอออก  ให้รีบไปบอกพ่อเอ็งว่าเราจะปฏิบัติไม่ขัดสักอย่างดอกคำสั่งอยู่ในสาร  ไม่ทำถอยทำท้อถึงว่าพ่อจะทำโทษกับพี่ทุเรศชาภิโรธกะเชนทรโทธนาธรรมทาน  เรานั้นไม่ทำท่าเหมือนว่าเขาสร้างมาน่า   ทำแถว

สงสารยาจกเข็ญใจ  ถ้าเราไปไม่ได้สั่งจะเข้าตำราเขาว่าให้ฟัง  ผมตัดสั้นจะไม่ได้เสย  ขออยู่  สองวัน  แล้วฉันจะไปไขัด  หัวใจของพ่อเลย  พอได้สั่งลาเมียกับลูก  เท่านั้นก็พอแล้ว

 

 

 

 

 

 

-55-

ไหนไปหาทาสมาให้เธอ ทาสมาให้เธอ ให้ทับให้เทิน จะก็ใครให้เงิน หรือให้แอทอง พี่ขัดสนจนใจเอย...  ขอไม่ได้ก็จนจริงจะหาที่ไหนทาสชายหญิงที่ยากจนจ่มจุก เอาอย่างนี้อมิตดาเอย มียากจน...มันจนจุก เอานี้เฒ่าจะขอมอบกาย ถวายตัวไม่ให้ทูลหัวน้องเป็นทุกข์ พี่จะขอเป็นทาส ใต้บาทาของเธอแม่เนื้อเป็น...ทอง

(อมิตดา) ว่าเขานินทาชาวโชติ นึกโมโหอยู่ไม่หายเหมือนกระจอนเคยใส่เอย...หมายหู...มุ่งเก่ายังใช้กาง  ที่นี่มึงอย่าหวังมาใช้กู ข้าวจะไม่ตำน้ำกูจะไม่ตัก ฟืนผักกูจะไม่หา ว่ากูไม่อยู่กับมันดอก จะมันหอก หรือมันดาบถ้าเป็นอย่างนั้นฉันจะกลับอยู่บ้านกับมารดา บ้านกับมารดา มันป่ามันดุง กลัวแต่ชื่อของมันโด่ง มันดัง เดี๋ยวจะยก กำปั้นโยน กูก็คำกำปั่นใหญ่ แค่หาคนมารับใช้ก็หยอย่นจนปัญญา จะหนีเที่ยวไปตามถิ่น ไปตามนิจตามทาง อย่าง อย่างนั้นไอ้เฒ่าอยู่เฝ้ากระท่อมกูจะเที่ยวขอไปตาม...ทาง

(ชูชก)                         โอย...แม่เอ๋ยใจเย็นจ๊ะ  แม่เอ๋ยใจเย็นเอย....เอยไม่ได้ยินคำไปบอก เอยไปเล่า  แม่ยอดหญิง อย่าทิ้งไอ้เฒ่เอย... ไปเลย แม่ซัมยิมซัมเช้า สงสารเฒ่า แม่ซัมยิมซัมเช้า ให้สงสารเฒ่าเถอะสามเชย หรือน้องไม่รักพี่จริง น้องยังจะทิ้งพี่ไปเล่า บวชนาค

-54-

ผัวคนเฒ่า  ไอ้ตักน้ำตำข้าว เดี๋ยวพี่จะเป็นคนทำ พี่จะเป็นคนทำ คนหวน  คนถี่ เหมือนตะโพนเขาตีหรอกคนนาทิ้ง ขอแต่หนูอยู่เป็นเพื่อน  แม่เอยร่วมเรือนกันกะเรา  จะจัดสำรับกับข้าวทั้งหมูแดง  แกงกะรอก ให้เมียตักข้าว ชีดจนหมดช้อนแล้วพี่ถอนชามออก เดี๋ยวเมียกินอิ่มแล้วเฒ่าจะอ่วยไปล้างชาม...เอย

(อมิตดา) เมื่อกินหดละเน้อ...กินฮู่  ตั้งแต่ก่อนได้กินคู่เอย...กินหอย  มีงานอะไรค่อยใช้สา ให้ตัวข้านี้ใช้สอยเป็นภรรยา ที่ลามก ฉันกลัวนรกจะกินหัว ลมพะพายชายพัดโบกสะบัดชายผ่าน หน่อแนวแถวของฉันไม่มีใครเขาใช้ผัว ใครเขาใช้ผัว ธรรมดาใช้ผัวมันก็ไม่ใช่แบบ ใช้เพล ไม่เพอุด เพหนุมไม่เพขุ่นเพนัว ผู้หญิงคนไหนถ้าใช้แต่ผัวผิดแนวประเพณี แม่อยากจะใช้หรอกงานท่านแค่ขอทาน ก็งานถี่ จะให้เข้าท่าแกต้องหาทาสมาทำงาน...แทน

(ชูชก)   เอย...ไม่พูดเลยหลังเลยหน้าพี่ไม่มีปัญญาดอกหน้าน้องเอย....ซะเลยน้อง แค่ขอทานมันก็ยากไม่เต็มปาก เต็มท้องข้าวกรอกหม้อก็ยังไม่มีอย่าพูดเรื่องนี้กันเลยเน้อ...ก็จักใครจะให้ทาน จะใครจะให้ทานความฝันยังให้ทาย จะมีปัญญาที่

 

-5-

(ผู้บรรยาย   พูด)

(พระเวชสันดร)    ว่ามัดเอย น้องมัทรี เดี๋ยวนี้ทรัพย์น้องมี  ดอกน่ามัทรีเอย….เท่าไรนาง  เงินทองที่พี่ให้  เหลือบ้างไหม   แม่งามกระจ่างตลอดทั้งตระกูลของเจ้ามัทรี มีอยู่เท่าไรน้อง  จะเป็นไหน  ก็เป็นเถิดเอ็งก็เกิดมาเป็นไทย จงห่อไปผังดินไว้ สะเนื้อทีแม่สีเป็นทอง สีเป็นทอง เป็นไทยเป็นทาส  พูดกันไม่เป็นทะน่า  เป็นเทย

หอมแก่ ยังได้กู้จะได้อยู่  ได้กินหนอทรัพย์ของนางไปฝังดินสะเงินเก่าจะได้เกิด  ไปฝังดินไว้ที่หลับไม่มีทรัพย์  อันใดเลิศตั้งใจขุดหลุดแล้วจุมลง  นางอย่าเสียดายเลย

(มัทรี)             ก็ข้าวของพระองค์มอบ ประทานให้นับได้ก็คงหลายดอก

หนาพระเวชเอยพระพี่เอยละเน้อสิบหา..ถ้าจะรวมทั้งของน้องก็กายกองเอาสำคัญถ้าจะฝังหลุดนั้นก็คงได้ประมาณสามสิบหลุม  พวกนักเลงเล่นไพเขาก็ยังขนไพ จะให้นางฝังทำไมละหน้า

มนคนภูมิ  มนคนภูมิ  คำพูดของพระพี่ น้องไม่มีคนเปิด  คนเผย  มาเผยออกบอกกับนาง  จะให้ฝังไว้กับไหนจะต้องฝังไปทำไมแปลกแน่แต่กะน้อง เขาดักหลวง  เข้าใจลด  หรือพี่แกล้งทดหัวใจลอง  ได้ฟังวจีพี่มากล่าว  ไม่เข้าใจเลย

 

 

-6-

 (พระเวชสันดร) น้องอย่าได้ถามเบน..ดอกเน้อถามเบี่ยงเดี๋ยวตะวันจะทำเที่ยง ดอกนามัทรีเอยทำบ่าย  เงินทองของเจ้าที่น้องเล่าว่ามีหลายจงเลือกขัดจัดแจงเอามาแบ่งทำบุญ จงฝังทรัพย์กับผู้มีศีลเขาดีดผิณมีสายจะได้เป็นทรัพย์ภายใน ไม่มีเสื่อมมีศูนย์  มีสัตว์มีซื่อ  พูดกันไม่มีถือ  มีเอสา  จะตกน้ำก็ไม่ไหล  จะตกไฟก็ไม่ไหม้  เอามากองไว้นอกกายประมาณนะมันไม่เหมาะ  เขาเปรียบเอาไว้คลายพลางหลุม  แม่ดอกประทุม  ที่งามเหมาะ  เกิดชาติใหม่จะได้ติดมือแม่คนงามมา

(มัทรี)            ก็ข้าวหลิบเม็ดเล็ก  ที่เขากองลง  ดอกน่าพระองค์เอยละเน้ออยู่นาน  ไอ้เรื่องทำบุญละเด้อ  ทำทาน  จะขอบอกพ่องามขำ  มัทรี  ก็ทำหนออยู่แล้ว  น้องหุงข้าวใส่บาตรไม่ได้ขาดได้เกิน  กุศลเกิดเพลิดเพลิน  ชั่งสุขใจปานได้แก้ว  ใจปานได้แก้ว  ทำมา  หากิน  เอ็งก็หวังได้ต้ม  ได้แกง  พระพี่ทำน้องก็ทำ  ถ้าพี่ถามน้อง

ก็ไถ่จะเอาอะไรไปไม่ได้ เดี่ยวเองก็แก่ก็เฒ่า  ว่าเพลงโคราชเข้าใจร้องหรือพี่จะลองดูใจเรา หรือพี่มีเรื่องให้ใจร้อน เนียงถอนใจ..แรง

 

วันที่ : 24 พ.ย. 2554,12:53   เข้าชม 846 ครั้ง
โพสโดย : rueng

แสดงความคิดเห็น
ข้อความ
รูปภาพ เฉพาะไฟล์ .jpg หรือ .gif เท่านั้น ขนาดไฟล์ควรไม่เกิน 200 kb.
Emotion ใช้เมาส์ลากที่รูป Emotion ใส่ในช่องข้อความ


เฉพาะสมาชิกเท่านั้น !

Copyright @ 2011 วัดบ้านตะโคง
ตำบลบ้านด่าน อำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์ 31000
โทรศัพท์ 089-4849570 e-mail : ru-e@windowslive .com